درمان مبتلایان به Covid 19 با پلاسمای بهبود یافتگان

از آن جایی که مرگ و میر ناشی از بیماری کووید ۱۹ هم چنان ادامه دارد، پزشکان سعی در امتحان روش های درمانی را دارند که شواهدی کمی از آن ها وجود ندارد.
پلاسمای خون بهبود یافتگان از جمله روش های درمانی است که قرن ها مورد استفاده قرار می گرفته و اکنون از عرف خارج شده است.
خون از افراد سالمی که از بیماری عفونی بهبود یافته بودند، گرفته و پلاسمای غنی از آنتی بادی، سیستم ایمنی افراد گیرنده را فعال می کند.
محققان بدون انجام آزمایشات کنترل شده نمی توانند به طور قطع چیزی در خصوص بیماران بهبود یافته بگویند. با این حال، آن چه که مشخص است، استفاده از پلاسمای بهبود یافتگان در مقابله با بیماری های عفونی و طی مطالعات انجام شده بر روی بیمارانی است که تحت درمان قرار گرفته اند.
ما صلاح می دانیم که تعداد افرادی که می توانند از این روش بهره مند شوند را افزایش دهیم. ما بقی افراد نیز پلاسمای افرادی را دریافت می کنند که به بیماری کرونا ویروس ۲ مبتلا نشده اند و فاقد آنتی بادی می باشند.
معمولا مشکلاتی برای استفاده از پلاسمای بهبود یافتگان وجود دارد. از این پلاسما زمانی استفاده می شود که درمانی بر روی شما صورت نگرفته و یا واکسن دریافت نکرده اید.
Brown و Banez- Sese امید دارند که دویست بیمار و یا تعداد بیشتری در این مطالعه شرکت کنند. این تحقیق شامل گروه کنترل و افرادی فاقد آنتی بادی SARS-CoV- 2 است که پلاسما دریافت کرده اند. نگرانی ما این است که ممکن است کووید ۱۹ باعث افزایش احتمال انعقاد خون شود.
Brown خاطر نشان کرد، پلاسما غنی از فاکتورهای انعقاد است و به منظور برطرف کردن مشکلات مربوط به خونریزی مورد استفاده قرار می گیرد. بنابراین، می تواند خطر لخته شدن خون در افراد مبتلا به کووید ۱۹ را افزایش دهد.
در سال ۲۰۱۹، آزمایشاتی بر روی ۱۴۰ فرد مبتلا به آنفولانزا که پلاسمای سرشار از آنی بادی های ضد آنفولانزا و پلاسمای استاندارد دریافت کرده بودند، صورت گرفت. برخی تحقیقات نشان دادند که پلاسمای ضد آنفولانزا هیچ مزیتی نسبت به پلاسمای استاندارد ندارد.
سازمان غذا و دارو آمریکا (FDA) برای اولین بار در تاریخ ۲۴ مارس و در تاریخ های سوم و سیزدهم آوریل جزئیات بیشتری را در خصوص دسترسی بهتر به پلاسمای بهبود یافتگان برای درمان بیماری کووید ۱۹ اعلام کرد.
سازمان غذا و دارو آمریکا هشدار داده است که تا کنون موثر بودن پلاسمای بهبود یافتگان در بیماری کووید ۱۹ به اثبات نرسیده است و باید مطالعات و آزمایشات بالینی بیشتری صورت گیرد تا مشخص شود که پلاسمای بهبود یافتگان کاملا ایمن است.
افرادی که خواهان اهدای پلاسما هستند، باید ابتلای آن ها به کووید ۱۹ توسط تست های آزمایشگاهی به ثبت رسیده باشد. افرادی که در ابتدای فراگیری این بیماری تست PCR را انجام ندادند، فاقد شرایط اهدی پلاسما می باشند.
با این حال، FDA مثبت شدن تست آنتی بادی را به عنوان ابتلا به عفونت در گذشته در نظر می گیرد.
اهدا کنندگان پلاسما باید به مدت حداقل ۲۸ روز و ۱۴ روز اگر تست PCR شان منفی شده باشد، فاقد هر گونه علامت و نشانه ای از بیماری باشند. این مورد نشان می دهد که فرد دیگر مبتلا به بیماری نیست و می تواند خون اهدا کند.
از آن جایی که تعداد افراد مبتلا به کووید ۱۹ رو به افزایش است، شمار تعداد افرادی که خواهان استفاده از پلاسمای بهبود یافتگان هستند، رو به افزایش می باشد. با این حال، این گونه نیست که اهدا کننده بتواند خون خود را به بیماری خاص اهدا کند.
زمان و دوز اهدای پلاسمای بهبود یافتگان
به نظر می رسد اگر پلاسمای بهبود یافتگان در مراحل اولیه بیماری به بیمار اهدا شود، اثربخشی بیشتری را به همراه خواهد شد و باعث می شود روند پیشرفت بیماری آهسته شود و فرد سریع تر از بخش مراقبت های ویژه مرخص گردد.
در بیمارانی که از سندرم حاد تنفسی رنج می برند، ممکن است پلاسمای اهدایی اثربخشی چندانی را به همراه نداشته باشد.
هر چه تیتراسیون پلاسما با آنتی بادی های خنثی کننده کووید ۱۹ بالاتر باشد، اثربخشی بیشتر خواهد بود. اما بسیاری از بیماران، میزان نامشخصی از پلاسما را دریافت می کنند. بسیاری از بیماران یک دوز و یک واحد پلاسما دریافت می کنند، اما برخی موسسات معتقدند که دو دوز پلاسما در ۲۴ ساعت نیاز می باشد.

ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

چهارده + هشت =